Het was mooi

Het zit erop. Het was weer een leuk avontuur. Mooie dingen gezien en ervaren. Fysiek en tussen de oren zat het goed. Soms goed afgezien. De accu weer opgeladen. Dankbaar dat dit kan !

De laatste etappe was langer, mooier en met meer klimwerk dan vooraf gedacht. Dus goed. Vooral het eerste stuk na Zufre (zie foto) was mooi, met een laatste keer de beroemde Iberische hammen (dit is pas scharrelvlees …..). En de niet verwachte via verde langs de Rio Guadiamar.  

  

  Voor Sevilla langs Europa’s grootste zonne-energie centrale (indrukwekkend !!) en vlak voor de finish nog een laatste keer lek …… Gelukkig kon ik met een aantal keer bijpompen zonder bandenwissel m’n hostel bereiken.

In Sevilla zijn de Feria de Abril in volle gang, een volksfeest met flamenco dansen, eten, drinken en zingen dat een week lang non-stop doorgaat. Enorme mensenstromen (mannen zeer net in het pak, vrouwen veelal in flamenco-dracht met hoge hakken en bloemstukken in het haar) bewegen zich dag en nacht van en naar het feestterrein, een miljoen vierkante meter groot met meer dan 1000 eettenten. De Paseo De Caballos, een oneindige stoet van koetsen en ruiters, maakt het onmogelijk daar de straten over te steken.  

    
 Omdat m’n vliegtuig pas ‘s avonds vertrekt heb ik nog een hele dag om door Sevilla te struinen. Fiets en bagage gaan weer via Travel Light. Ik heb de handen vrij

Advertisements
Posted in Uncategorized | 2 Comments

Gezellig

De zon schijnt eindelijk weer. Lekker. In de ochtend fiets ik lang op met 6 Madrilenen. Zij fietsen ook de TransAndalus. Ieder jaar een stukje. Dit is het achtste jaar. Volgend jaar hopen ze klaar te zijn. Leuk om wat te kletsen te hebben. En zo afgeleid te worden van het fietsen zelf. Op de brug over de Presa del Viar kan ik het echter toch niet laten: hier begint een 16km lange klim en ik besluit voor de bolletjestrui te gaan. Met succes …… 

    
 In Almadén de la Plata, een pelgrimsdorp op de route van Sevilla naar Santiago, is het gezellig druk. Zelfs vier Nederlanders die de Zilverroute fietsen. Ik ga voor het menu del dia en de ober vindt dat ik maar met het toetje moet beginnen …. 

 Ik overnacht in Zufre. Prachtig dorpje op een heuvel, onderdeel van de historische verdedigingslinie tegen de Portugezen, doolhof van steegjes, mooie kerk en dito gemeentehuis. Jammer alleen dat op 1 mei alles dicht is. Ik zit in een prachtig casa rural. Als enige. Morgenvroeg mag ik de deur achter me dicht trekken.  

 Zo’n 10km terug de track van de TransAndalus verlaten. Morgen relatief kort ritje over binnendoorweggetjes naar Sevilla, m’n fietsdoos, de aprilfeesten, het vliegveld. En dus naar huis. Overmorgen ! 

   

Posted in Uncategorized | 5 Comments

Zondagmiddagritje?

Vertrouw op het roadbook. En op je GPS. Altijd ……..

Het is bijna 12u. Bijna de gehele ochtend al geklommen. Door de uitlopers van Parque Natural de la Sierra Norte. Mooie rivierdalen. Heel veel roofvogels. Weliswaar asfalt (beter: dat wat er nog van over is), maar helemaal geen verkeer.De laatste kilometers gingen moeizaam. Erg moeizaam. Hongerklop. Bijna 50km op de teller. Ik zit op bijna 700m hoogte. Ik zit op de pas. Eindelijk. Denk ik. Alleen nog afdalen naar Alanis. Wel vreemd. Volgens het roadbook ligt de pas ruim 100m hoger. En 3 km verder. Blijkbaar een foutje in het roadbook. Het enige tot nu toe. Ik doe mijn regenjack aan (het is koud, zeker als ik zo bezweet af ga dalen). Na een korte steile afdaling, begint de nog steilere slotklim naar de echte pas pas ………  

   
In Alanis ruim de tijd genomen om te eten en te drinken. En toen werd het toch nog een leuke zondagmiddag: een Via Verde naar Cazalla de la Sierra over een oud spoorlijntje, inclusief bruggen en tunnels – 20km niet trappen en niet remmen ……

In Cazalla bleef m’n casa rural lang onvindbaar. Maar met wat hulp van een Spaanse en Google Translate ben ik net voor de regen binnen. 

   

Posted in Uncategorized | Leave a comment

It’s all in the game

Vanochtend ietwat verslapen. Tot 04.00u wakker gelegen, ik sliep boven het Caterplein van Cordoba …..

De eerste 50km, over de CO3405 naar Villaviciosa, gaan in dichte mist en stromende regen, voornamelijk bergop. Ik sop in m’n schoenen en regenpak. Ik ril van de kou. En toch ook volop genietmomentjes: 

  • De steilere stukken bergop (die ervoor zorgen dat ik dan weer wat warmer wordt).
  • Als de mist heel even iets minder dicht wordt (dat ik even iets van de omgeving zie en hoop dat het op gaat klaren).
  • Een overstekend konijn.
  • De regendruppels aan m’n wenkbrauwen. En aan de struiken en de grashalmen.
  • De druppende mossen aan de bomen.
  • De eerste auto na 34 km, beslagen ramen, zwiepende ruitenwissers in de hoogste stand.
  • De wildstromende beken. Soms óók over de weg.
  • Als ik volgens m’n tellertje al bijna halverwege de helft ben.
  • Als m’n GPS aangeeft dat ik al weer 100m hoger zit.
  • Als ik plotsklaps geheel onverwacht midden in Villaviciosa zit.

In Villaviciosa tevergeefs geprobeerd botten te warmen en kleren te drogen met behulp van de hete lucht van de handendroger op het toilet van de plaatselijke bar. Daarna verder over de CO7403 naar Fuente Obejuna. En toen, opeens, van het ene op het andere moment, was het gedaan met de mist en de regen. Hoe gaaf:

  • Het dampende wegdek.
  • De warmte op je lijf.
  • De vogels die zich weer laten zien en horen.
  • De bloemen die zich openen.
  • De opdrogende schapen.
  • De uitzichten.
Posted in Uncategorized | 1 Comment

Gevlucht 

Het is 08.00u. Buiten is het vijf (!) graden en het plenst. Ik hoor dat er in Girona een pak sneeuw is gevallen. En dat strandgangers Marbella verlaten. Volgens de Spaanse KNMI valt er in de bergen, waar ik zit, vandaag meer dan 50 mm regen.

‘Blijf zitten waar je zit’ is niet echt aantrekkelijk. In het dorpje waar ik nu ben, is met de beste wil van de wereld nog steeds helemaal niets te doen. Ik verzamel alle moed, doe m’n regenpak aan en wil koers zetten richting Cordoba, zo’n 80km naar het Zuiden. Daar, in het laagland, zou maar 10 mm vallen. En daar is het zeven graden warmer …….. Op het moment dat ik ga, vragen Nederlanders, de enige andere gasten in het hotel, of ik hun huurauto niet in wil leveren in Cordoba. Zelf hebben ze net ter plekke een Landrover gekocht. Dat wil ik wel ……. (met de fiets achterin).

En zo ben ik onverwacht en veel vroeger dan vanochtend gedacht aan het site see-en. In Cordoba: Mezquita-Catedral, Puento Romano, Alcázar de los Reyes Cristianos, La Juderia, etc. En als een echte toerist word ik bij de lunch fiks afgezet ……..

(Deze kerkklokken sloegen afgelopen nacht ieder kwartier) 

 

Posted in Uncategorized | 1 Comment

Vrije middag

Eindelijk een hotel met ontbijtbuffet. Eens geen toast met jam. Al voor dag en dauw maken de Kras-reizigers, op weg naar Tilburg?, het gehele hotel wakker. Als ik in de ontbijtzaal kom is ALLES op ……

Een kort dagje vandaag. Het ‘vind-een-bed-vraagstuk’ zorgt morgen voor een lange etappe en vandaag voor een korte. Al halverwege de middag, ook door de goede benen, zit het werk erop. Het eerste stuk ging langs de Rio Guadalquivir, daarna ruim 25 km klimmen het dal uit door het Parque Natural de la Sierra de Cardeña y Montoro en het slotstuk redelijk vlak op een soort van hoogvlakte, een pastoraal landschap met vriendelijke heuvels en iedere koe een kalf. 

    
 

Posted in Uncategorized | 2 Comments

Excuses

Vannacht belabberd geslapen. Alleen in een groot, oud hotel hoor je alles. Om 22.15u., sliep ik?, gebonk op de deur. De sleuteljongen. Of ik nog wilde eten …… Nee, dus. Hij zou er om 08.30u weer zijn, om ontbijt te maken. Ik ben om 08.50u vertrokken, zonder ontbijt. De voordeur dicht getrokken, sleutel door de brievenbus.

De eerste 40km ging om, over het asfalt. Omdat ik besloten had niet achter toestemming aan te willen gaan om de (eeuwige ?) jachtvelden van de gemeente Aldeaquemada op de fiets te doorkruisen. Halverwege ontbijtje in Arquillos. 

Vanaf La Carolina meer dan 60km een prachtige route door de Sierra Morena. Eerst heel lang over de rug van het gebergte met aan weerskanten prachtige uitzichten. Een half open gebied met extensieve veeteelt een heel veel hekken. 

 
Later maakte vee plaats voor wild. Heel veel wild. Zeker meer dan 200 (!) edelherten gezien (zoom in op het plaatje). Helaas niet de Iberische lynx.

  
Voor het eerst sinds ik in Andalusië ben een dag met bewolking. Dat fietst wel zo fijn. Sorry ……….

Posted in Uncategorized | Leave a comment